Tafir á innleiðingu persónuverndarlöggjafar

Tafir á innleiðingu persónuverndarlöggjafar

Í sameiginlegri umsögn SVÞ – Samtaka verslunar og þjónustu, Samtaka atvinnulífsins, Samtaka iðnaðarins, Samtaka ferðaþjónustunnar, Samtaka fjármálafyrirtækja, Samorku, Samtaka fyrirtækja í sjávarútvegi og Viðskiptaráðs Íslands voru gerðar alvarlegar athugasemdir við drög að frumvarpi til nýrra persónuverndarlaga.

Fulltrúar samtakanna fylgdu umsögninni eftir með fundi með Sigríði Á. Andersen dómsmálaráðherra og embættismönnum. Á þeim fundi kom fram vilji til að koma til móts við einhverjar athugasemdir samtakanna, en hvergi nærri allar.

Þá er mjög líklegt að innleiðingu á löggjöfinni verði ekki lokið fyrir 25. maí nk., þegar hún tekur gildi í Evrópusambandinu.

Samtökin hafa varað við því að hætta gæti verið á því að einhver erlend fyrirtæki væru tregari til að ganga til samninga við íslensk fyrirtæki þar sem reynir á vernd persónuupplýsinga. Til þess að koma í veg fyrir það gæti þurft að útskýra fyrir þeim að persónuupplýsingar séu nægjanlega verndaðar hér þótt reglugerð Evrópusambandsins hafi ekki enn verið innleidd.

Samtökin lögðu áherslu á það á fundinum að ráðuneytið myndi setja upplýsingar um stöðu innleiðingarinnar á íslensku og ensku á vef sinn fyrir íslensk fyrirtæki og viðsemjendur þeirra.

Sjá nánar:
Samkeppnisstaða íslenskrar netverslunar

Samkeppnisstaða íslenskrar netverslunar

Samkeppnisstaða íslenskrar netverslunar

Andrés Magnússon framkvæmdastjóri Samtaka verslunar og þjónustu
Greinin birtist í Fréttablaðinu 28.03.18.

Á Íslandi jafnt sem annars staðar vex netverslun nú hröðum skrefum. Sífellt stærri hópur neytenda kýs að haga viðskiptum sínum með þessum hætti, ekki síst yngra fólkið, s.k. aldamótakynslóð (e. Millennials eða Generation Y). Þessi þróun mun ekkert gera nema halda áfram á næstunni, aðeins á mun meiri hraða en hingað til.

Nýjar áskoranir fyrir alla
Breytingar sem þessar hafa í för með sér nýjar áskoranir fyrir verslunar- og þjónustufyrirtæki. Samkeppnin tekur á sig nýjar myndir, en í netverslun er samkeppnin fyrst og fremst alþjóðleg og þannig þvert á landamæri ríkja. Þó að samkeppnin sé alþjóðleg er engu að síður mikilvægt að allir aðilar á markaði, standi jafnt að vígi, hvar sem þeir eru staðsettir í heiminum. Þessar breytingar hafa nefnilega ekki aðeins í för með sér áskoranir fyrir fyrirtækin sem keppa á þessum markaði. Áskorunin er ekki síðri fyrir tollayfirvöld, en þeim ber að tryggja að greidd séu lögboðin gjöld af viðskiptum sem fara fram með þessum hætti og þannig stuðla að heilbrigðri samkeppni hvað innheimtu gjalda varðar.

Netverslun eykst hröðum skrefum
Á sl. ári voru um 550.000 sendingar til einstaklinga sem keypt höfðu vöru í netviðskiptum tollafgreiddar hér á landi. Var þar um 60% aukningu að ræða frá árinu 2016 og óhætt er að fullyrða að þessi tala fer hækkandi með hverju ári. Samkvæmt lögum eru eingöngu sendingar sem eru annað hvort gjafir eða þar sem verðmæti innihaldsins er 2.000 kónur eða minna undanþegnar virðisaukaskatti. Eins og staðan er núna má fullyrða að stór hluti sendinga komi til landsins án þess að greidd séu af þeim lögboðin opinber gjöld, fyrst og fremst virðisaukaskattur. Ríkissjóður verður þar með af verulegum skatttekjum, sem miðað við umfangið hljóta að nema hundruðum milljóna króna. Þess utan er póstþjónusta í Kína, þaðan sem stærstur hluti þessara sendinga kemur, niðurgreidd af stjórnvöldum þar í landi sem augljóslega vegur þungt í alþjóðlegri samkeppni.

Allir sitji við sama borð
Eins og öllum má ljóst vera er samkeppnisstaða íslenskrar netverslunar mjög þröng við þær aðstæður sem hér er lýst, svo ekki sé fastar kveðið að orði. Aftur á móti er samkeppni mikilvægur hlekkur í að efla innlenda starfsemi og stuðla að framþróun á þeim mörkuðum þar sem samkeppni ríkir. Hins vegar er mikilvægt að tryggja að aðilar sitji við sama borð er viðkemur opinberum kröfum og samspil við leikreglur á samkeppnismarkaði. Því er krafan vegna netviðskipta einfaldlega sú að tryggt verði að greiddur verði virðisaukaskattur af öllum vörum sem keyptar eru í formi netviðskipta til landsins, nema af þeim vörum sem óumdeilanlega eru undanþegnar skattskyldu. Þar sem hér fara saman hagsmunir hins opinbera og hagsmunir íslenskrar verslunar, er þetta svo sjálfsagt mál, að það ætti ekki einu sinni að þurfa að nefna það.

Guðbjörg S. Jónsdóttir lætur af störfum

Guðbjörg S. Jónsdóttir, skrifstofustjóri SVÞ hefur látið af störfum, en hún varð 67 ára í desember s.l. Um leið og henni er óskað alls hins besta ókomnum árum eru henni þökkuð farsæl störf í þágu samtakanna undanfarin tíu ár.

Stofnun hóps hreingerningarfyrirtækja innan SVÞ

Stofnun hóps hreingerningarfyrirtækja innan SVÞ

Að undanförnu hefur verið unnið að undirbúningi að stofnun hóps hreingerningarfyrirtækja innan SVÞ í því skyni að vinna að sameiginlegum hagsmunamálum fyrirtækja innan greinarinnar. Það eru fjölmörg mikilvæg mál sem brenna á hreingerningarfyrirtækjum og má þar nefna útboðsmál, kjarasamningamál, auk almennra ytri rekstrarskilyrða greinarinnar. Stefnt er að formlegum stofnfundi í apríl en helsti hvatamaður að stofnun hópsins er Ari Þórðarson, framkvæmdatjóri Hreint hf.

Hátt yfirvinnukaup kann að skýra langa vinnuviku

Hátt yfirvinnukaup kann að skýra langa vinnuviku

Viðtalið birtist í dag í Morgunblaðinu og á mbl.is.

 

Hátt yfirvinnukaup kann að skýra langa vinnuviku

 

Þegar versl­un­ar- og þjón­ustu­fyr­ir­tæki aug­lýsa laus hluta­störf á yf­ir­vinnu­tíma er eng­inn skort­ur á um­sókn­um, en treg­lega geng­ur að manna full­ar stöður á hefðbundn­um dag­vinnu­tíma. Þetta seg­ir Mar­grét Sand­ers, formaður Sam­taka versl­un­ar og þjón­ustu, en þetta fjallaði hún um á árs­fundi SVÞ í síðustu viku og benti þar á að fylgja mætti for­dæmi Dana þar sem yf­ir­vinnu­kaup er hlut­falls­lega lægra en grunn­laun­in aft­ur á móti hærri.

„Á Íslandi er launa­kostnaður fyr­ir­tækja hlut­falls­lega sá sami og á hinum lönd­un­um á Norður­lönd­un­um, en samt eru hinar Norður­landaþjóðirn­ar að borga tölu­vert hærri grunn­laun. Þá bjóða hin lönd­in starfs­fólki yf­ir­leitt upp á meiri sveigj­an­leika svo það geti aðlagað vinnu­stund­irn­ar bet­ur eig­in þörf­um,“ seg­ir Mar­grét og bend­ir á að hátt yf­ir­vinnu­kaup kunni að skýra hvers vegna vinnu­vik­an er eins löng og raun ber vitni hjá meðal Íslend­ingn­um. „Íslend­ing­ar vinna 15% meiri yf­ir­vinnu en Dan­ir og hlýt­ur m.a. að stafa af því að verið er að skapa ákveðna hvata þegar yf­ir­vinnu­greiðslur eru háar en grunn­laun­in lág. Samt skil­ar þessi of­uryf­irvinna á Íslandi okk­ur ekki miklu, og heild­araf­köst­in eru svipuð og hjá hinum Norður­landaþjóðunum þó að vinnu­vik­an sé mun lengri.“

Íslenska yf­ir­vinnu­launa­kerfið, þar sem til­tölu­lega ströng viðmið gilda um á hvaða tím­um dags og á hvaða dög­um vik­unn­ar á að borga yf­ir­vinnu, kann að vera barn síns tíma að sögn Mar­grét­ar, og hef­ur kannski hentað best þegar yf­ir­leitt var ekki nema ein fyr­ir­vinna á heim­il­um og líf fólks ein­fald­ara og fá­brotn­ara. Í dag gæti verið öll­um fyr­ir bestu að inn­leiða nýja hugs­un, þar sem fólk gæti t.d. ráðið meira um það á hvaða tím­um dags­ins og vik­unn­ar það vinn­ur. „Það hent­ar ekki endi­lega öll­um best að vinna frá 8 til 4 eða 9 til 5. Ég sé fyr­ir mér að hjá sum­um fjöl­skyld­um þætti for­eldr­un­um eft­ir­sókn­ar­vert að geta skipt deg­in­um á milli sín, þar sem önn­ur fyr­ir­vinn­an hef­ur störf snemma og hin seint, með betri tíma fyr­ir báða til að sinna börn­um og heim­ili á morgn­ana og kvöld­in. Svo eru sum­ir sem fagna því að eiga frí í miðri viku eða geta raðað vökt­um sín­um þannig að falli að áhuga­mál­um og fjöl­skyldu­lífi.“

Seg­ir Mar­grét að tækn­in sé þegar til staðar til að skapa þenn­an sveigj­an­leika með lít­illi fyr­ir­höfn fyr­ir alla og út­búa vakta­kerfi þar sem starfs­fólkið get­ur ráðið meiru um vinnu­tíma sinn. „Vinnu­fyr­ir­komu­lagið gæti verið að hluta fast, og að hluta sveigj­an­legt, en af hinu góða fyr­ir starfs­menn ef hægt er að auka sveigj­an­leik­ann frá því sem nú er. Verka­lýðshreyf­ing­in og at­vinnu­rek­end­ur þurfa að standa sam­an að þess­um breyt­ing­um.“

Mar­grét seg­ir einnig að tækni­fram­far­ir séu þegar farn­ir að valda mikl­um breyt­ing­um á vinnu­markaði og áríðandi að vinnu­veit­end­ur hjálpi starfs­fólki sínu að aðlag­ast breytt­um aðstæðum með mennt­un og þjálf­un við hæfi. Marg­ir ótt­ast að störf í versl­un og þjón­ustu séu í hættu og má t.d. finna veit­ingastaði sem taka við pönt­un­um í gegn­um tölvu, og mat­vöru­versl­an­ir þar sem viðskipta­vin­irn­ir af­greiða sig sjálf­ir. „Sum störf munu hverfa, en það verða til ný störf í staðinn og þurfa vinnu­veit­end­ur að hjálpa starfs­fólki sínu að vera í stakk búið fyr­ir breyt­ing­arn­ar.“

Mar­grét er með þessu ekki að segja að senda þurfi hvern sölu­mann og þjón á nám­skeið í for­rit­un, held­ur frek­ar að tryggja að fólk læri að taka tækn­ina í þjón­ustu sína. „Það þarf ekki að um­turna störf­um fólks og mennt­un, held­ur ein­fald­lega tryggja að sem flest­ir geti verið sam­stiga þró­un­inni, læri í vinn­unni og bæti við sig færni jafnóðum.“